Birthday Prologues

Be happy on purpose.
Go outside.
Stretch.
Read a book.
Call a friend.
Meditate.
Write in a journal.
Drink water.
Eat good food.
Breathe.
Learn something new.
Express gratitude.
Chase the sun.
Dance.
Create magic.


Be proud of how far you have come.
Sure, you might have more to heal, more to accept, more to learn. But take a moment today to remember the stroms you have survived and the mountains you have overcome.

It’s easy to lose sight of that when you’re constantly looking towards the next thing – when you’re ticking your goals off like a to-do list.

Take a moment today to remember where you were and where you are now. You have grown. You have fought battles, some silent and some loud, and you won.

Be proud of how far you have come. Settle into that feeling. Take a moment today and be proud of yourself.


It’s the little things.

The first cup of coffee in the morning.
The warmth of the sun as it soaks into your skin.
The kindness of a stranger.
The laughter of a friend.
The leaves falling.
The birds chirping.
The ocean crashing.
The lone wildflower blooming in a sea of concrete.
The billions of stars that pepper the night sky.
The bunny shaped cloud shiftly floating past.
The moon shining no matter what phase she’s in.
The music that seeps into your soul.
The books you can’t put down.
The days that feel too good to be true and the nights you pray will last forever.


Author : ALYSHA WAGHORN


All above writeups are from a girl with a little magic : Australian blogger Alysha Waghorn and I am so happy that I stumbled uopn these at this time of the year. These are the best gift for me from me on my birthday tomorrow.

It’s been almost one and half years and here I am starting this lovely blog again on my birthday…


સો સલામ

દુનિયામાં કંઈક નો હું કરજદાર છું ‘મરીઝ’
ચૂકવું બધાનું દેણ જો અલ્લાહ ઉધાર દે…

…………………………………………

RJ Dhvanit એ share કરેલો video જોઈને મારી પાસે વધારે શબ્દો નથી કહેવા માટે,

બસ દિલ થી આભાર માનવો છે –

દરેક ડોક્ટર, દરેક નર્સ, દરેક કાર્યકર, દરેક વ્યક્તિ, દરેક સંસ્થા, એ બધાંનો, જે આ કપરા સમયમાં પોતાની ચિંતા કર્યા વગર – માનવ ધર્મ અને પોતાના કર્મને માથે મૂકીને સેવા આપી રહ્યા છે…

સૌને મારી સો સલામ… 🙏🏼🙏🏼

ખરેખર,
‘वो कभी कभी आसमान से उतरता है और नूर बनकर जगमगाता है… ‘

……………………………………………..

A special welcome for this lady who works in an ICU department of a hospital where COVID-19 patients are treated.

She came home after 20 days and receives a warm welcome from her family and residents of the society.

We salute such Corona Warriors for their dedication.


ખૂટતું હોય તો કહેજો, મોકલીશું…

અત્યારે lockdown ના સમયમાં આપણે બધાં ઘરમાં બંધ છીએ પણ દિલ ના રસ્તા ખુલ્લા છે, આમ જુઓ તો સંપર્ક તૂટ્યો છે પણ મનના તાર જોડાયેલા છે…!

તો મનને મજાનું કરી દે એવી એક મસ્ત કવિતા તમારા બધાં જોડે share કરવી છે…

ખૂટતું હોય તો કહેજો, મોકલીશું…
તમે ઘરે જ રહેજો, મોકલીશું…

આશા છે કે તમને ગમશે… 😊

Let’s spread Hope, Love and Courage…


ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું
તમે ઘરે જ રહેજો, મોકલીશું,
આશા, આનંદ કે જીવાવાની ખુમારી,
બસ લખાવી દેજો, મોકલીશું…

પેક કરીને વાર્તા મોકલું કે મોકલું તમને jokes?
કે પછી કવિતાઓ આપું ભરી ભરી ને box…?
એકલા રહી મૂંઝાતા નહીં,
કોલ કરીને કહેજો, મોકલીશું…
ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું…

ઘરમાં બધા જ રંગ મળે, બની શકે,
ખૂણે ખૂણે પ્રસંગ મળે, બની શકે,
અમને પણ કંઈ મળે મજાનું,
તમે online રહેજો, મોકલીશું…
ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું…

અમે કહીશું કથા અમારી, તમે તમારી કહેજો,
આંખ મીંચી અંતર ની આંખે અંદર જોતા રહેજો…
ખૂટે જો કોઈ પ્રાસ પ્રસંગો,
એક હોંકારો દેજો, મોકલીશું…
ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું…

વાત માંથી વાત નીકળશે તો વાત થશે કઈંક નવી,
કોક રસોઈયો, કોક painter, કોક થશે અહીં કવિ,
તમે પણ શું નવું કર્યું એ
Post કરાતા રહેજો, (આગળ) મોકલીશું…
ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું…

બારી માંથી hellow કરીએ પાડોશીઓ ને – સાવ અમસ્તા
lockdown માં ખૂલી શકે છે મનની વાતો – દિલના રસ્તા
દિલ ના રસ્તે સાદ દઈને
અમને જરાક કહેજો, મોકલીશું..
ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું…

ખૂટતું હોય તે કહેજો, મોકલીશું
તમે ઘરે જ રહેજો, મોકલીશું,
આશા, આનંદ કે જીવાવાની ખુમારી,
બસ લખાવી દેજો, મોકલીશું…


સો દરિયા કૂદી જવાની ખુમારી

ગઈકાલે હનુમાન જયંતી હતી અને આપણે બધા lockdown માં છીએ, અને મારા જીવનમાં મને ખૂબ જ ગમતી કેટલીક વાર્તાઓ માંથી એક વાર્તા યાદ આવી ગઈ…

બનવા જોગ ડી ડી 1 પર રામાયણ આવે છે એમાં પણ ગઈકાલે એ જ એપિસોડ ચાલતો હતો…


સીતા માતાને રામનો સંદેશો આપવા માટે કોણ જઈ શકે એ પ્રશ્ન અને એનો જવાબ હતો કે ફક્ત હનુમાન… અને ફક્ત હનુમાનને જ આ ખબર ન હતી…

દરિયાનાં કિનારે જાંબવન ત્યારે હનુમાનને યાદ કરાવે છે કે આ કઈંક કિલોમીટર લાંબો દરિયો તમારા માટે કશું નથી,
તમે તો એ છો જે નાના હતા ત્યારે સૂરજને ગળી ગયા હતા અને તમે ઇચ્છો તો એક જ છલાંગ માં દુનિયાનું ચક્કર લગાવી શકો છો…

पवन तनय बल पवन समाना।
बुधि बिबेक बिग्यान निधाना॥
कौन सो काज कठिन जग माहीं।
जो नहिं होइ तात तुम्ह पाहीं॥

એ કહે છે કે તમે પવનના પુત્ર છો અને જગતનું કોઈ કામ તમારા માટે અસંભવ નથી…

હનુમાનને એમની અંદર રહેલી શક્તિ, તેમની તાકાત જેનાથી હનુમાન પોતે અજાણ છે એ યાદ અપાવે છે અને પછી હનુમાન વિરાટ સ્વરૂપ ધારણ કરીને છલાંગ લગાવે છે અને પહોંચે છે દરિયો પાર કરીને પેલે પાર લંકામાં…

को नहीं जानत है जग में कपि,
संकटमोचन नाम तिहारो ॥


શું અદભુત વાત છે!

અને કેટલી બધી – આજની તારીખે, આજના દિવસે – રિલેવન્ટ વાત છે..!

આપણે બધા જ હનુમાન છીએ, રામ છીએ અને બીજું તો શું નથી પણ પ્રશ્ન એટલો જ છે કે આપણે જાણતા નથી…

અને તમારી અંદર રહેલી શક્તિનો સાક્ષાત્કાર બે રીતે થાય :
અથવા તો તમને જાંબવન સમજાવે, યાદ કરાવે
અથવા તો કોઈ એવી મુસીબત આવે અને પછી મનની ખુમારી, અંદર ની હિંમત ખુલે, અંદર બેઠેલા હનુમાન જાગે અને એક છલાંગ એવી લાગે કે દરિયો પાર થઈ જાય…

આપણો જાંબવન કોણ છે એ કદાચ ખબર નથી,
પણ આ lockdown, આ કોરોના, આ મહામારી એ પાકી એ મુસીબત છે જે આપણી અંદર રહેલા સંકટમોચનને ઊભા કરશે, ખુમારી જાગશે, તાકાત આવશે અને આજની અને આવનારી તકલીફોના કેટલાય દરિયા કૂદી જવાશે, પાર થઈ જશે…

માહેલો હનુમાન જાગશે , દીવાલો પર ઉતરેલા અંધારા ને ચીરતાં સુરજ જેવું મનોબળ જાગશે, એક નહીં આવા સો દરિયા કૂદી જવાની ખુમારી પેદા થશે એવો મારો પાક્કો વિશ્વાસ છે…

અને એજ શુભેચ્છા સાથે –

થઈ શકે તને પણ આત્મબોધ, સમય મળ્યો છે,
ભીતર રહેલા રામને તું શોધ, સમય મળ્યો છે…


दुआ – फैज अहमद फैज

दुआ

आइए हाथ उठाएँ हम भी
हम जिन्हें रस्म-ए-दुआ याद नहीं
हम जिन्हें सोज़-ए-मोहब्बत के सिवा
कोई बुत कई ख़ुदा याद नहीं

आइए अर्ज़ गुज़ारें कि निगार-ए-हस्ती
ज़हर-ए-इमरोज़ में शीरीनी-ए-फ़र्दा भर दे
वो जिन्हें ताब-ए-गिराँ-बारी-ए-अय्याम नहीं
उन की पलकों पे शब ओ रोज़ को हल्का कर दे

जिन की आँखों को रुख़-ए-सुब्ह का यारा भी नहीं
उन की रातों में कोई शम्अ मुनव्वर कर दे
जिन के क़दमों को किसी रह का सहारा भी नहीं
उन की नज़रों पे कोई राह उजागर कर दे

जिन का दीं पैरवी-ए-किज़्ब-ओ-रिया है उन को
हिम्मत-ए-कुफ़्र मिले जुरअत-ए-तहक़ीक़ मिले
जिन के सर मुंतज़िर-ए-तेग़-ए-जफ़ा हैं उन को
दस्त-ए-क़ातिल को झटक देने की तौफ़ीक़ मिले

इश्क़ का सिर्र-ए-निहाँ जान-ए-तपाँ है जिस से
आज इक़रार करें और तपिश मिट जाए
हर्फ़-ए-हक़ दिल में खटकता है जो काँटे की तरह
आज इज़हार करें और ख़लिश मिट जा

– फैज अहमद फैज

………………………………………………………………..

What a beautiful दुआ by Faiz…!

फैज જે લહેકા થી લખે છે એ અદભૂત છે… એને વાંચવા કરતાં સાંભળો તો ઓર મોજ પડે… આપણ ને બહુ ગમે છે આ દુઆ પણ અને दस्त ए तन्हाई પણ અને आज बाजार में પણ…

જીવન માં poetry જરૂરી છે અને poetry માં फैज ફરજીયાત છે…

બે લિંક મૂકી છે – फैज જે પોતે આ નઝમ કહે છે અને ઝેહરા નિગાહ ની મ્યૂઝિક વગરની ગાયકી વાળું વર્ઝન… English Translation પણ મૂક્યું છે નીચે…

(youtube પર ઇકબાલ બાનો નું સોંગ વર્ઝન પણ મસ્ત છે પણ મને ઝેહરા નિગાહ નું recitation વધારે ગમ્યું…)

થોડું અઘરું ઉર્દૂ છે મારા માટે એટલે મેં મારી રીતે એનો ટૂંકો ભાષાનુવાદ – ભાવાનુવાદ કર્યો છે…

એક દુઆ ની વાત છે… આજ ના ઝેર ને કાલ ની મીઠાશ થી ભરવાની વાત છે… એક ચિરાગ… એક નવો રસ્તો કરવાની વાત છે….

आइए हाथ उठाएँ हम भी
हम जिन्हें रस्म-ए-दुआ याद नहीं…



આવો આપણે પણ દુઆ કરીએ
જેને દુઆ કરવાની રીત પણ ખબર નથી
જેને કોઈ ભગવાન કે મૂર્તિ –
પ્રેમ સિવાય કશું પણ ખબર નથી

આવો દુઆ કરી જિંદગી માં
આજના ઝેરને કાલની મીઠાશથી ભરી દઈએ
એ જે દિવસ રાત નો બોજ ઉઠાવી નથી શકતા
એમની પાંપણ થી થોડું વજન હરી દઈએ

જેની આંખો એ સૂરજ નથી દેખ્યો
એની રાતોને એક દીવો દઈએ
જેની જોડે કોઈ સહારો નથી
એને કોઈ નવો રસ્તો કરી દઇએ

ધર્મની ખોટી વાતોમાં ગુંચવાયેલાને
ના કહેવાની હિંમત મળે, નવું શોધવાની જીદ મળે
જેના માથા પર તલવાર સતત લટકે છે
એને તલવાર થી છટકવાની કોઇ રીત મળે

પ્રેમની બધી તડપ બધાં તાપ મટી જાય
આજે એને એવો એક એકરાર કરીએ
ને જે એક શબ્દ હૈયે કાંટાની જેમ વાગે છે
એ પીગળી જાય આજે એવી કોઈ વાત કરીએ

………………………………………………………..

Translation :

Prayer

Come; let us too raise our hands.
We, who don’t remember the rituals of prayer
We, who, other than the passion of love,
don’t remember any idols, any god

Come, let us petition that the beloved of existence,
fills the chalice full of today’s poison with the sweetness of tomorrow
those who lack the strength to bear the oppression of every day,
on their eyelids, eases the days and nights

Whose eyes lack the courage to face the dawn;
in their nights, lights some lamps
Whose feet don’t have the support of any path;
in their sight, manifests some way

Whose religion is adherence to lies and pretensions; they
get courage for irreverence, the daring to question
Whose head is under the dagger of oppression; they
get the help to jerk away the hands of the executioner

The secret of love that has been burning like fire in the soul,
let us confess it today, so that this burning wanes
The word of truth that has been pricking the heart like a thorn,
let us proclaim it today, so that this pain melts

……………………………………………………………..